ชาวไทยกุลา

ชาวไทยกุลา

……..คำว่า กุลา มาจากภาษาพม่าซึ่งแปลว่าคนต่างถิ่น กุลาคือพวกเงี้ยว หรือพวกตองซู่ ในรัฐไทยใหญ่ของพม่า พวกเงี้ยวหรือตองซู่เมื่อเดินทางมาค้าขายในภาคอีสานถูกชาวอีสานตั้งชื่อให้ใหม่ว่า “กุลา” คือคนต่างถิ่น กุลาชอบเดินทางมาค้าขายในหัวเมืองภาคอีสานแถบกลุ่มแม่น้ำโขง ในสมัยโบราณเป็นจำนวนมาก จนมีชื่อเป็นอนุสรณ์ว่า “ทุ่งกุลาร้องไห้” ชาวกุลาชอบเร่ร่อนค้าขายโดยนำเอาผ้าแพรพรรณ หรือเครื่องใช้ในการดำรงชีวิต ตลอดทั้งเครื่องทองเหลือง เช่น ฆ้อง มีดดาบ ฯลฯ มาเร่ขายในภาคอีสาน โดยเฉพาะในแถบกลุ่มแม่น้ำโขง แล้วซื้อวัวควายต้อนกลับไปพม่า กุลาบางพวกได้ตั้งรกรากและแต่งานกับชาวผู้ไทยหรือชาวอีสาน เช่น ที่ตำบลแสนพัน อำเภอธาตุพนม อำเภอเรณูนครหลายหมู่บ้านและที่อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร จนมีบุตรหลานสืบเชื้อสายต่อมา กุลาเหล่านี้มีสัญชาติและอยู่ในบังคับของอังกฤษเมื่อมีคดีความเกิดขึ้นต้องรายงานให้สถานทูตอังกฤษทราบทุกครั้ง ผู้ชายกุลามีรูปร่างสูงใหญ่ ชอบนุ่งโสร่ง หรือไม่ก็นุ่งกางเกงขายาวปลายบานและโพกศรีษะทรงสูง เมื่อ พ.ศ. 2446 ชาวกุลาหรือเงี้ยวมาค้าขายฝิ่นอยู่ในเขตเมืองหนองสูงเป็นจำนวนมากโดยได้แต่งงานกับผู้หญิงชาวผู้ไทย และตั้งรกรากอยู่ที่บ้านขุมขี้ยางในปัจจุบัน

ต่อมาพวกกุลาซึ่งถือสัณชาติอังกฤษไม่เคารพต่อกฎหมายบ้านเมืองได้ก่อการจลาจลขึ้นที่ทุ่งหมากเฒ่าเขตเมืองหนองสูง ซึ่งขึ้นกับเมืองมุกดาหาร จนทางเมืองมุกดาหารต้องขอกำลังจากมณฑลอุดรมาสมทบเพื่อช่วยปราบปราม ปัจจุบันทุ่งหมากเฒ่าและบ้านขุมขี้ยางตัดโอนไปขึ้นกับเขตอำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์แล้ว แต่ก็ยังมีลูกหลานเชื้อสายของชาวกุลาอยู่ในท้องที่อำเภอหนองสูงจังหวัดมุกดาหารอีกเป็นจำนวนมาก.

…………………………………..

ข้อมูลจาก  nipapon.wordpress.com  , พิพิธภัณฑ์หอแก้วมุกดาหาร 
The Most Popular Traffic Exchange

You May Also Like

ใส่ความเห็น