ประเทศอินโดนีเซีย

ประเทศอินโดนีเซีย Republic of Indonesia
เมืองหลวง จาการ์ตา
ภาษาราชการ ภาษาอินโดนีเซีย
การปกครอง ประชาธิปไตยระบบประธานาธิบดี
พื้นที่ 1,904,569 ตร.กม.
ประชากร 248,216,193 (ประเมิน 2554)
สกุลเงิน รูเปียห์ (IDR)

ตราแผ่นดินสาธารณรัฐอินโดนีเซีย
ตราแผ่นดินสาธารณรัฐอินโดนีเซีย

อินโดนีเซีย (อินโดนีเซีย: Indonesia) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐอินโดนีเซีย ( Republic of Indonesia) เป็นหมู่เกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ระหว่างคาบสมุทรอินโดจีนกับทวีปออสเตรเลีย และระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิก มีพรมแดนติดกับประเทศมาเลเซียบนเกาะบอร์เนียวหรือกาลีมันตัน (Kalimantan), ประเทศปาปัวนิวกินีบนเกาะนิวกินีหรือ
อีเรียน (Irian) และประเทศติมอร์-เลสเตบนเกาะติมอร์ (Timor)

อินโดนีเซียประกอบด้วยหมู่เกาะที่มีความเจริญรุ่งเรืองมาช้านาน แต่ต่อมาต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์อยู่ประมาณ 301 ปี ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2485 ซึ่งเป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2.1 ญี่ปุ่นบุกอินโดนีเซีย และทำการขับไล่เนเธอร์แลนด์เจ้าอาณานิคมของอินโดนีเซียออกไปได้สำเร็จ จึงทำให้ผู้นำอินโดนีเซียคนสำคัญในสมัยนั้นให้ความร่วมมือกับญี่ปุ่นแต่ไม่ได้ให้ความไว้วางใจกับญี่ปุ่นมากนัก เพราะมีเหตุเคลือบแคลงคือ เมื่อผู้รักชาติอินโดนีเซียจัดตั้งขบวนการต่างๆขึ้นมา ญี่ปุ่นจะขอเข้าร่วมควบคุมและดำเนินงานด้วย

เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงครามและประกาศยอมจำนนต่อฝ่ายพันธมิตร อินโดนีเซียได้ถือโอกาสประกาศเอกราชใน พ.ศ. 2488 แต่เนเธอร์แลนด์เจ้าของอาณานิคมเดิมไม่ยอมรับการประกาศเอกราช ของอินโดนีเซีย จึงยกกองทัพเข้าปราบปราม ผลจากการสู้รบปรากฏว่าเนเธอร์แลนด์ไม่สามารถปราบปรามกองทัพอินโดนีเซียได้ จากนั้นอังกฤษซึ่งเป็นพันธมิตรกับเนเธอร์แลนด์จึงเข้ามาช่วยไกล่เกลี่ยเพื่อให้ยุติความขัดแย้งกัน โดยให้ทั้งสองฝ่ายลงนามในข้อตกลงลิงกัดยาติ (Linggadjati Agreement) เมื่อ พ.ศ. 2489 โดยเนเธอร์แลนด์ยอมรับอำนาจรัฐของรัฐบาลอินโดนีเซียในเกาะชวาและสุมาตรา ต่อมาภายหลังเนเธอร์แลนด์ได้ละเมิดข้อตกลงโดยได้นำทหารเข้าโจมตีอินโดนีเซียทำให้ประเทศอื่นๆ เช่น ออสเตรเลีย และอินเดียได้ยื่นเรื่องให้คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติเข้าจัดการ สหประชาชาติได้เข้าระงับข้อพิพาทโดยตั้งคณะกรรมการประกอบด้วย ออสเตรเลีย เบลเยียม และสหรัฐอเมริกา เพื่อทำหน้าที่ไกล่เกลี่ยประนีประนอมและได้เรียกร้องให้หยุดยิง แต่เนเธอร์แลนด์ได้เข้าจับกุมผู้นำคนสำคัญของอินโดนีเซีย คือ ซูการ์โนและฮัตตาไปกักขัง ต่อมาทหารอินโดนีเซียสามารถช่วยเหลือนำตัวผู้นำทั้งสองออกมาได้ ในระยะนี้ทุกประเทศทั่วโลกต่างตำหนิการกระทำของเนเธอร์แลนด์อย่างยิ่งและคณะมนตรีความมั่นคงได้กดดันให้เนเธอร์แลนด์มอบเอกราชแก่อินโดนีเซีย

ในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2492 อินโดนีเซียได้รับเอกราชแต่ความยุ่งยากยังคงมีอยู่เนื่องจากเนเธอร์แลนด์ไม่ยินยอมให้รวมดินแดนอิเรียนตะวันตกเข้ากับอินโดนีเซีย ทั้งสองฝ่ายจึงต่างเตรียมการจะสู้รบกันอีก ผลที่สุดเนเธอร์แลนด์ก็ยอมโอนอำนาจให้สหประชาชาติควบคุมดูแลอิเรียนตะวันตกและให้ชาวอิเรียนตะวันตกแสดงประชามติว่าจะรวมกับอินโดนีเซียหรือไม่ ผลการ
ออกเสียงประชามติปรากฏว่า ชาวอิเรียนตะวันตกส่วนใหญ่ต้องการรวมกับอินโดนีเซีย สหประชาชาติจึงโอนอิเรียนตะวันตกให้อยู่ในความปกครองของอินโดนีเซียเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2506

ภูมิอากาศ
ลักษณะอากาศแบบศูนย์สูตร ประกอบด้วย 2 ฤดู คือ ฤดูแล้ง (พฤษภาคม-ตุลาคม) และฤดูฝน (พฤศจิกายน-เมษายน) อินโดนีเซียมีฝนตกชุกตลอดปี แต่อุณหภูมิไม่สูงมากนัก เพราะพื้นที่เป็นเกาะจึงได้รับอิทธิพลจากทะเลอย่างเต็มที่

การเมืองการปกครอง
ประเทศอินโดนีเซียมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุขและทำหน้าที่ปกครองประเทศ

การแบ่งเขตการปกครอง
ปัจจุบันประเทศอินโดนีเซียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 31 จังหวัด (propinsi-propinsi), 2 เขตปกครองพิเศษ (daerah-daerah istimewa) และ 1 เขตนครหลวงพิเศษ (daerahkhusus ibukota) โดยมีเมืองหลวงหรือเมืองหลักของแต่ละจังหวัด ได้แก่
เกาะสุมาตรา
เขตปกครองพิเศษอาเจะห์ – บันดาร์อาเจะห์
จังหวัดสุมาตราเหนือ – เมดัน
จังหวัดสุมาตราใต้ – ปาเล็มบัง
จังหวัดสุมาตราตะวันตก – ปาดัง
จังหวัดเรียว – เปอกันบารู
หมู่เกาะรีเยา – ตันจุงปีนัง
จังหวัดจัมบี – จัมบี
หมู่เกาะบังกา-เบอลีตุง – ปังกัลปีนัง
จังหวัดเบิงกูลู – เบิงกูลู
จังหวัดลัมปุง – บันดาร์ลัมปุง
เกาะชวา
เขตนครหลวงพิเศษจาการ์ตา
จังหวัดชวากลาง – เซอมารัง
จังหวัดชวาตะวันออก – ซูราบายา
จังหวัดชวาตะวันตก – บันดุง
จังหวัดบันเติน – เซอรัง
เขตปกครองพิเศษยกยาการ์ตา*
หมู่เกาะซุนดาน้อย
จังหวัดบาหลี – เดินปาซาร์
จังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก – กูปัง
จังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก – มาตารัม
เกาะบอร์เนียว
จังหวัดกาลีมันตันเหนือ – ตันจุงเซอโลร์
จังหวัดกาลีมันตันกลาง – ปาลังการายา
จังหวัดกาลีมันตันใต้ – บันจาร์มาซิน
จังหวัดกาลีมันตันตะวันออก – ซามารินดา
จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก – ปนเตียนะก์
เกาะซูลาเวซี
จังหวัดโกรนตาโล – โกรนตาโล
จังหวัดซูลาเวซีเหนือ – มานาโด
จังหวัดซูลาเวซีกลาง – ปาลู
จังหวัดซูลาเวซีใต้ – มากัสซาร์
จังหวัดซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้ – เกินดารี
จังหวัดซูลาเวซีตะวันตก – มามูจู
หมู่เกาะโมลุกกะ
จังหวัดโมลุกกะ – อัมบน
จังหวัดโมลุกกะเหนือ – โซฟีฟี
เกาะนิวกินี
จังหวัดปาปัว – จายาปูรา
จังหวัดปาปัวตะวันตก – มาโนะก์วารี

ประชากร[
จำนวนประชากรทั้งหมด 251,170,193 คน โดยการประมาณการของสหประชาชาติ

เชื้อชาติ
ความแตกต่างของกลุ่มชาติพันธุ์ประมาณ 300 กว่ากลุ่มชาติพันธุ์ และภาษาพื้นเมือง และสำเนียงท้องถิ่น ที่แตกต่างกันถึง 742 ภาษา ชาวอินโดนีเซียส่วนมากสืบเชื้อสายมาจากชนเผ่าทีพูดตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษาของกลุ่มชนดังกล่าวสามารถที่จะสืบค้นย้อนไปถึง ภาษาโปรโต-ออสโตรเนเชียน ซึ่งเป็นไปได้ว่ามีต้นกำเนิดในไตหวัน นอกจากนี้ ยังมีกลุ่มชนเผ่าที่สำคัญอีกกลุ่มหนึ่ง คือ เผ่าเมลาเนเชียน ผู้ซึ่งอาศัยอยู่บนเกาะปาปัว ภาคตะวันออก ของประเทศอินโดนีเซีย ชาวชวา คือ กลุ่มชนเผ่าที่มีจำนวนมากที่สุด ซึ่งมีอยู่ราว 42% ของจำนวนประชากร เป็นกลุ่มชนชั้นนำทางการเมือง และวัฒนธรรม นอกจากนี้ยังมีกลุ่มชนชาติหลักๆ ที่มีจำนวนพอๆกับชาวชวา เช่น ชาวซุนดา ชาวมาเล และชาวมาดูรา จิตสำนึกของความเป็น ชาวอินโดนิเซีย จะขนานควบคู่ไปกับอัตลักษณ์ของท้องถิ่นตนเองอย่างเหนียวแน่น ความตึงเครียดทางสังคม ศาสนา และเชื้อชาติ เป็นสิ่งที่เคยกระตุ้นให้เกิดความขัดแย้งรุนแรง อันน่าสะพรึงกลัวมาแล้ว ชาวอินโดนิเซียเชื้อสายจีน เป็นชุนกลุ่มน้อยในประเทศ แต่ทรงอิทธิพลอย่างยิ่ง มีจำนวนราวๆ 3-4 % ของจำนวนประชากรอินโดนีเซีย

ศาสนา
ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ โดยชาวอินโดนีเซียร้อยละ 87 นับถือศาสนาอิสลาม และบางส่วนนับถือศาสนาฮินดู ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเกาะบาหลี

…………………………….

ข้อมูลจาก Wiki

The Most Popular Traffic Exchange

You May Also Like